Post Tagged ‘UWV’

In mijn vorige blog schreef ik over een medewerker van het UWV Ziektewet die met mij een intimiderend telefoongesprek voerde, dreigde mijn uitkering te stoppen en abrupt de hoorn in mijn oor neergooide. Ik had een klacht over haar ingediend bij het UWV en vandaag werd ik door de klachtenlijn teruggebeld. De meneer die ik sprak was zeer vriendelijk, begripvol en heeft mij opgepept met hoopvolle woorden. Kijk, zo had het natuurlijk de eerste twee gesprekken met de vrouwelijke medewerkster ook kunnen gaan.

Meneer had zijn excuses namens het UWV aangeboden. Het blijkt allemaal om miscommunicaties te gaan.  Ik kreeg daarna te horen dat de dame in kwestie een stagiaire is. Ik schijn een heel andere re-integratiebegeleider te hebben, waarvan ik de naam en haar bestaan niet weet. Die twee eerdere gesprekken was dus met een stagiaire die nog veel te leren heeft. In ieder geval hoe je om moet gaan met depressieve mensen. Het gaat hier niet om een gebroken been, maar om een geestelijke ziekte.

Devil and Angel on shoulder
Het piekeren heeft mijn leven gered. Door de dame in kwestie en haar manier van communiceren had ik bijna zelfmoord gepleegd. De gedachte dat mijn uitkering gestopt zou worden was de druppel. Weer financiële problemen, weer mijn vaste lasten niet kunnen betalen. Weer hoofdpijn en problemen. Zo kan ik niet herstellen. Zo val ik juist in een nog diepere put. Dat was gewoon de druppel. Het leven hoeft dan niet meer voor mij. Dood was hetgeen was mij trok. Een daad die onomkeerbaar is. Twee nachten wakker gelegen en liggen piekeren. De stemmen in mijn hoofd hun zegje laten doen. Net als wat je in films ziet, de duivel en de engel die op mijn schouders zitten. Voor- en nadelen bespreken tot ik uiteindelijk een conclusie trek. Doordat ik twee dagen heb liggen piekeren heeft meneer de kans gekregen mij te spreken. Het gesprek heeft mijn negatieve gedachten verminderd en is misschien wel mijn levensredder geweest.

Vanaf vandaag ben ik een open boek. Ik ga een aantal dingen bekend maken die velen vrienden, familieleden en lezers van mijn blog niet van mij weten. Je kunt het beschouwden als eerlijkheid. Ik vraag niet om aandacht of medelijden, enkel maar om begrip.

Sinds mijn laatste werkgever mijn vertrouwen, doorzettingsvermogen en mijn extreem harde werken dat niet gewaardeerd werd heeft vermorzeld, zit ik met een ernstige burn-out ziek thuis. Ik heb mijn huisarts in de afgelopen maanden vaker gezien dan de afgelopen jaren en zijn diagnose was als volgt: een zware depressie met suïcidale gedachten. Mijn verleden, heden en toekomst zie ik als een grote zwarte vlek en de wereld kan me gestolen worden. Ik kreeg direct pillen, die ik niet kan uitspreken toegeschreven en werd verwezen naar een psycholoog.

De eerste stap was een intake bij de psycholoog. Die verteld me dat ik zwaar overgewicht heb. Daar hoef je geen psycholoog voor te zijn om dat te zien, terwijl zij een hele BMI berekening ging maken. Daarnaast ben ik al depressief genoeg om door anderen op het feit gewezen te worden dat ik kortom gewoon TE DIK ben. Ik praatte over mijn verleden, over het heden en waarom ik nu zo depressief ben, waarna ik op het gesprek van zelfmoord kom. Als een geschrokken muis rende ze naar de psychiater en waren ze beide bang dat ik mijzelf iets aan ging doen. Waarom niet? Waarom zou ik gered moeten worden? Alsof het leven nu zo leuk is? Je werkt je dood voor een werkgever die je misbruikt, geen waardering geeft en je nog erger kleineert dat een ex dat ooit heeft gedaan. Daarnaast heb ik een toren hoge schuld van mijn ex die ik iedere maand in de sanering moet afbetalen. Maar ja, niet voldoende inkomen om het afgesproken bedrag te betalen. Alle vaste lasten een brief gestuurd met de benodigde uitleg…. NADA NOPPES medeleven! Nee hoor, ze kijken niet naar een tijdelijke oplossing. Het is niet ons probleem dat je niet kunt betalen, zeggen ze.  Als de vaste lasten niet worden betaald wordt je gewoonweg overal uitgeschreven. Het zal niet de eerste keer zijn dat een verzekering besluit de verzekering stop te zetten, terwijl ik pas 1 maand achterstand had! Kijk, is het 3 maanden of langer kon ik het nog begrijpen. Maar we dwalen af.

Ik kreeg een ziektewet uitkering, kreeg na veel pijn en moeite de betaling van mijn sanering omlaag zodat ik van mijn uitkering al mijn vaste lasten kon betalen. Geloof me, het zijn alleen vaste lasten die ik betaal want daarna houd ik niets meer over! Leuk leven hoor, betalen… betalen…betalen… Waarom zou ik leven als ik nu niet eens leef? Nu word ik sinds vorige week gebeld door het UWV met de vraag of ik een aantal vragen wil beantwoorden. Geen probleem. De vrouw die mij belde had totaal geen medeleven, wist niet eens hoe ze suïcide moest spellen, is enorm intimiderend en onbeschoft! Ik kan zo ongelooflijk kwaad worden op die soort mensen. ZIJ moesten eens in mijn situatie zitten. Ik weet zeker dat zij allang hun polsen hadden doorgesneden! Gisteren (woensdag 28 november) belde mevrouw ongeduld weer. Aan haar harde stem wist ik dat het dezelfde vrouw was als vorige week. Wederom weer onbeschoft, geen medeleven, liet mij niet eens uitpraten, herhaalde haar naam niet toen ik het vroeg en dreigde mijn uitkering stop te zetten….en vervolgens hing ze asociaal de telefoon op. Serieus! Wil je dat ik zelfmoord pleeg? Wil je dat echt? Want dat hele gesprek neigt mijn gedachten om zelfmoord te plegen! Ik wil overal aan meewerken en ik wil heel graag beter worden. Anders slik ik geen antidepressiva waarvan ik harde ontlasting van krijg en bloed poep iedere keer als ik naar de toilet ga. IK WIL BETER WORDEN MENSEN!! SNAP DAT DAN! Maar dat mens, nee het is geen mens, daar kan ik echt niet mee praten. En zij niet met mij. Als zij een beetje hersens had kon ze weten dat zulke gesprekken, en op de toon waarmee zij sprak, mij nog depressiever maakt en nog meer suïcidale gedachten in mijn hoofd krijg, terwijl ik daarvoor juist in therapie ben. Waar is het UWV mee bezig? Wil je dat ik beter word? Of wil je dat ik nog zieker word? Het gaat niet om een gebroken been waaraan ik moet herstellen. HALLOOOOOO!!! Ik BEN DEPRESSIEF EN SUÏCIDALE!!! SUÏCIDE, ZELFMOORD, ZELFDODING, LEVEN BEËINDIGEN, WANHOOPSDAAD, ZICHZELF VAN HET LEVEN BENEMEN…Hoeveel synoniemen heb je nog meer? Begrijpen ze het nu?

Ik heb een klacht ingediend voor deze mevrouw. Zo gaan we niet met elkaar om. Ik heb verzocht om een ander contactpersoon. Ik wil iemand die zichzelf netjes voorstelt, iemand laat uitpraten, zich kan inleven in een ander, niet intimideert en niet dreigt. gewoon een vriendelijke medewerker. Iemand die niet haatdragend is. Ik wil beter worden en met zo’n vrouw word ik absoluut niet beter, maar alleen nog zieker. Of misschien wel het ergste…. Pleeg ik echt zelfmoord. En dat is niet meer terug te draaien. Maar ja, misschien is dat wel wat het UWV wil? Dan hoeven ze mij geen uitkering meer uit te betalen.